PKP Trzemeszno Lubuskie

Terminal PKP

Jadąc na zachód w kierunku Sulęcina z Międzyrzecza łatwo dostrzec zabudowania kolejowe oraz nieczynny już dworzec kolejowy w miejscowości Trzemeszno Lubuskie.

Ostatni rozkład jazdy...

Stacja w tej liczącej około 700 mieszkańców miejscowości jest położona w samym sercu wsi. Linia przechodząca przez Trzemeszno Lubuskie to 66-kilometrowyszlak pomiędzy Międzychodem a Rzepinem.

Kulturalnie stojąc na peronie 2

Pierwsze zniknięcie pociągów rozkładowych miało miejsce w połowie lat 90 XX wieku. Później przywrócono ruch poprzez autobusy szynowe w 2007 by znów je zawiesić w roku 2010. Ponowne otwarcie planowego ruchu nastąpiło w 2011 i trwało dwa lata.

Ławka na peronie 1

Często szynobusy były zastąpione Kolejową Komunikacją Autobusową (KKA). Obecnie od 15 grudnia 2013 r. na linii nie kursują żadne planowepociągi pasażerskie.

Na peronie 1 zostało kilka ławek - niektóre nawet ostały się w całości. Są to wraz z latarniami elementy, które zostały z niewielkiej modernizacji linii sprzed paru lat.

Nastawnia w Trzemesznie Lubuskim

Na końcu peronu stoi ciekawy budynek nastawni - który pomimo

Wnętrze nastawni

widocznych nowych elementów instalacji jest całkowicie pusty

PKP Grabianowo

Dworzec kolejowy w Grabianowi

Taki oto klimatyczny dworzec PKP wita nas w Grabianowie (powiat śremski, woj. wielkopolskie).Budynek jest położony przy trasie wojewódzkiej nr 310 z kierunku Czempinia do Śremu, a wieś nieco dalej od tej głównej drogi.

Grabianowo - rozjazd

 Tuż obok dworca znajdują się infrastruktura magazynowa kombinatu w Manieczkach, do której doprowadzony był jeden z torów.

Kombinat pracuje oddycha buduje!

SM31 w stronę Czempinia

Linię zamknięto pasażersko w połowie lat 90. (Mieszków-Śrem-Czempiń). Dworzec w Grabianowie jest w stanie dość dobrym, będąc zadbanym i zamieszkanym budynkiem. Stację sporadycznie mijają pociągi towarowe do Śremu.

Fot. 2009-2011

PKP Kaźmierz Wielkopolski

Tor drugi  został już rozebrany - peron 2

Kilka zdjęć przedstawiających budynek dworcowy na nieczynnej stacji kolejowej w w Kaźmierzu Wielkopolskim.

Miejscowość jest dużą wsią liczącą ponad 3,2 tys. mieszkańców, która leży w powiecie szamotulskim. Linia kolejowa która przebiegająca przez miejscowość Rokietnica - Międzychód - Skwierzyna. Budynek pochodzi z roku 1888, kiedy dokończono budowę linii na odcinku Rokietnica - Międzychód.Ruch pasażerski został zawieszony w 1999 r. Do tej daty kursowały tutaj pociągi osobowe relacji Poznań Główny - Rokietnica - Pniewy Szamotulskie - Kaźmierz Wlkp. - Międzychód. Ruch towarowy zamknięto w 2002.  Linia kolejowa jest od wielu lat nieprzejezdna a w 2006 r usunięto ją z ewidencji PKP PLK.

Na peronie 1 w Kaźmierzu

Tory są przez większość tego szlaku  bardzo zarośnięte, z zaasfaltowanymi przejazdami i ubytkami szyn. Jedynie na kilku stacjach na tej trasie "zielsko" zostało podkoszone.

Ślady osadnictwa na peronie II - popiół

Urokliwy dworzec w Kaźmierzu trzyma się w przyzwoitym stanie dzięki wsparciu gminy, która niedopuszczając do jego większych dewastacji dzierżawi puste pomieszczenia PKP (stan na 2014). Co jakiś czas organizowane są w nim koncerty rockowe przez Gminny Ośrodek Kultury w Kaźmierzu.

PKP Kościan

Terminal PKP Kościan - 2014. Witaj Europo!

Kościan jest niespełna 25-tysięcznym miastem powiatowym w wojewódzwtwie wielkopolskim. Jest zlokalizowany przy to magistrali E59 czyli ważnej linii łączącej Poznań z Wrocławiem. Kościański dworzec PKP znajduje się na stacji węzłowej, która w okresie świetności skupiała tory z 4 kierunków. Obecnie pozostały na niej 2 czynne pasażersko kierunki – na Wrocław i Poznań. Linie do Gostynia i Grodziska Wielkopolskiego zostały zawieszone pasażersko w 1989 i 1991 r. 

Przed remontem

Tory w kierunku stacji Grodzisk Wlkp. nadal istnieją i są wykorzystywane przez Grodziską Kolej Drezynową. Były również plany wykorzystania odcinka do Bonikowa przez ruch towarowy zaopatrujący lokalne firmy w surowce, ale temat ostatnimi czasy przycichł.

Kształt i układ budynku dworca kolejowego w Kościanie nie zmienił się w zasadzie od początku swojego istnienia. Jedynie jego stan mocno podupadł w latach 90 i na początku XXI w. Obiekt został w 2014 gruntownie odremontowany i odmalowany czego efekt widzimy na zdjęciach. Potencjalnego pasażera może cieszyć oko zwłaszcza gruntownie zmodernizowana poczekalnia (foto poniżej). Chociaż z drugiej strony ulotnił się z niej cały niepowtarzalny w Europie Zachodniej sakralny klimat PKP...

Stary design poczekalni na dworcu

Z racji, że zdjęcia wewnątrz (poniżej) zostały zrobione ok. 22.30, podejrzewam iż jest czynna całą dobę . Wnętrze jest monitorowane co utrudnia pobyt "pasażerom bez biletów".

Nowa stylistyka poczekalni. Całkiem całkiem!

Tory w kierunku Grodziska Wlkp. nadal istnieją i są wykorzystywane przez Grodziską Kolej Drezynową. Były również plany wykorzystania odcinka do Bonikowa przez ruch towarowy zaopatrujący lokalne firmy w surowce ale temat ostatnimi czasy przycichł.

Wieczorem przed modernizacją (lato '13)

Po zmianach z beżu ściany stały się przyjemnie szare. Niestety wskutek modernizacji z gmachu budynku zniknął neon z napisem "dworzec kolejowy" – szkoda, mogły by ciekawie uzupełniać oświetlenie elewacji i dodawać klimatu wieczorem. Przy dworcu nadal straszą starym klimatem PKP przejścia podziemne, które po obfitych opadach były swego czasu zalewane wodą. Martwi słaby stan zamurowanej wieży wodnej przy peronie 1. Na peronach (jeszcze przed ewentualnym liftingiem) znajdują się ławki. Niby oczywistość ale nie na każdym dworcu można doświadczyć takiego komfortu.

Nawet kwiatki posadzili między podkładami!:)

Gdyby zostawili neon (pewnie jarzył się na niebiesko) - oceniłbym modernizację na wielki plus i wzór do naśladowania. Bez tego jest "w miarę OK". Obiekt nie straszy jak poprzednio, wręcz budzi pozytywne skojarzenia swoją estetyką i przede wszystkim jest funkcjonalny - z dworca blisko na perony, są ławki i czynna poczekalnia

 (Więcej zdjęć z opisywanymi neonami sprzed remontu tutaj)

PKP Opalenica

Opalenica PKP - od ulicy

Opalenica to największa stacja kolejowa na odcinku Poznań Górczyn – Zbąszyń. Miejscowość liczy 9,5 tys. mieszkańców. (2012). Do 1991 r. była to stacja węzłowa – kursowały do niej pociągi z Grodziska Wielkopolskiego (gł. prowadzone przez parowozy).

Długie Opalenickie perony i brak ławek

Podczas modernizacji linii E20 w 1999 r. tory na Grodzisk zostały odcięte od stacji, a ponad 10 lat później całkowicie rozebrane. Stacja Opalenica posiada 6 torów głównych, w tym 4 które znajdują się przy dwukrawędziowych peronach. 


Perony są połączone przejściem podziemnym z tzw. "zjazdem" czyli bez schodów. Ułatwia to przemieszczanie się osobom niepełnosprawnym oraz prowadzeniu wózków i rowerów. W budynku dworcowym Opalenicy funkcjonuje poczekalnia oraz kasa biletowa, w której można nabyć bilety na pociągi zatrzymujące się na stacji: TLK, Koleje Wielkopolskie i Przewozy Regionalne (swego czasu można było nabyć tylko na KW). Ponadto stacje mijają m.in. pociągi Intercity oraz Berlin-Moskwa bez zatrzymywania. Architektonicznie budynek dworca wygląda dość schludnie, w 1999 r. przeszedł generalny remont.

Wieczorem efektowniej

Pomimo dość estetycznego wyglądu funkcjonalność dworca mogłaby wypaść zdecydowanie lepiej. Przede wszystkim mało komfortowy dla pasażerów jest brak jakichkolwiek ławek na długich i szerokich przecież opalenickich peronach (edit - ławki pojawiły się pod koniec 2016 r.) . Kolejnym minusem z punktu widzenia pasażera jest lokalizacja peronów - po modernizacji linii w 1999 r i układu stacji. oddalono perony od poczekalni i budynku dworcowego.

Opalenica

Czas drogi od kasy biletowej na peron to ok 2-3 minuty marszu . W przypadku chęci dostania się na peron od zachodniej strony miasta (w sposób legalny) trzeba iść naokoło. Nic dziwnego, że pasażerowie idący na pociąg od tej strony notorycznie przeskakują przez płot lub skracają drogę mniej legalny sposób (ten sposób zwłaszcza pojawia się w przypadku pasażerów posiadających  bilety miesięczne oraz sieciowe).

Ułatwienie dojścia na perony:)

Właśnie ten problem oddalenia peronów skutkuje pewnym rozwiązaniem, który widoczny jest od strony parkingu - w płocie oddzielającym tory i perony zauważalne są pewne "ułatwienia" w postaci wyciętej siatki. Dziura umożliwia drogę na skróty i szybsze dotarcie na peron, który jest niefortunnie otoczony torami niczym wyspa na oceanie. Jak nietrudno się domyślić budowa drugiego przejścia podziemnego czy też ewentualnej kładki była by zbyt kosztowna. Dla młodszych i bardziej zwinnych pozostaje poranna gimnastyka czyli skakanie po torach i płotach (przy zachowaniu należytej ostrożności na mijające perony składy ekspresowe i towarowe), a dla starszych nieco dłuższy spacer. Trudno jednak na tak obłożonej linii, zwłaszcza ruchem torowym wyznaczyć dodatkowe alternatywne dojście na peron.

Elf przy peronie 2

Ze stacji Opalenica dojedziemy do Poznania w ok. 32 minuty. Aktualnie większość taboru pociągów nie-pospiesznych na tej trasie to elfy bydgoskiej PESY (stan na czerwiec 2014). Nic dziwnego więc, że tereny przy dworcu kolejowym w dzień roboczy są pozastawiane samochodami okolicznych miejscowości, a nawet powiatów sąsiadujących z nowotomyskim. Po wybudowaniu w ostatnich dwóch latach dodatkowych miejsc parkingowych sytuacja nieco polepszyła się, choć momentami nadal popyt przewyższa podaż.

PKP Łagów

Nieczynny terminal PKP Łagów

Poniżej na zdjęciach pozostałości po przystanku kolejowym Łagów w województwie lubuskim przy na linii kolejowej Międzyrzecz – Toporów. Na tej trasie kolejowej pociągi pasażerskie przestały kursować po pierwszej fali cięć rozkładu - u progu polskiego kapitalizmu w 1989 r. Przez następne kilka lat kursowały tą linią pociągi towarowe. Po roku 1996 r. linia zarosła, urządzenia techniczne „wyparowały”, budynku popadły w ruinę.

Wiadukt w Łagowie

Pod koniec 2008 roku przywrócono przejezdność na fragmencie linii celem uruchomienia pociągów towarowych do kopalni węgla brunatnego w Sieniawie. Prócz ruchu towarowego linia jest wykorzystywana do kursów pociągów specjalnych/retro co kilka miesięcy.

Przystanek kolejowy w Łagowie ma swój niepowtarzalny klimat. Zwłaszcza wiadukt jest budowlą imponującą rozmiarami i fotogeniczną. Po śladach butelek wywnioskowąć można, że ten ciekawy obiekt inżynieryjny cieszy się popularnością nie tylko wśród miłośników kolei:)

Peron 2

Trudno doszukiwać się wielkich walorów architektonicznych pozostałości po niewielkich budynkach na peronach w Łagowie. Wszak właściwy dworzec nie przetrwał II wojny światowej.

Co ciekawe w Łagowie kręcono film "Godziny nadziei" (1955) i wykorzystano w nim wiadukt kolejowy do kilku scen. Więcej informacji o filmach z motywami kolejowymi na blogu tutaj.

PKP Grodzisk Wlkp.

Dworzec kolejowy od ulicy

Grodzisk Wielkopolski to jedna z większych stacji PKP na linii nr 357 Luboń – Sulechów. Dawniej była to stacja węzłowa - przechodziła przez nią lokalna linia kolejowa Opalenica – Kościan.  W okresie jej świetności funkcjonowały tutaj 3 perony, stanowiąc 5 krawędzi peronowych, które były połączone przejściem podziemnym oraz kładką nad torami (rozebrana w 2010).

Poczekalnia wewnątrz dworca
(fot. Grodzisk Wlkp. - galeria zdjęć)

Pociągi jeżdżą jedynie w dwóch kierunkach (Poznań i Wolsztyn). Do grudnia 2013 stację "Grodzisk Wlkp." obsługiwały lokomotywy parowe. Obecnie wszystkie planowe kursy obsługiwane przez spółkę „Koleje Wielkopolskie” stanowią spalinowe jednostki trakcyjne – tzw szynobusy. Okazały budynek dworca kolejowego nie jest w pełni wykorzystywany – mieści się w nim niewielka poczekalnia. 

Stare latarnie na peronach -
fot. ze zdemontowanej kładki (2010)
(fot. Grodzisk Wlkp. - galeria zdjęć)

Przy stacji kolejowej znajdują się widoczne pozostałości po budynkach po lokomotywowni oraz dość dobrze zachowana wieża wodna.

Swego czasu duże znaczenie miała sieć bocznic kolejowych która była połączona z większymi ośrodkami przemysłu w mieście jak m. in. rozlewnia wód czy wytwórnia pasz oraz elewator zbożowy. W XXI w. została ona całkowicie rozebrana, podobnie jak odcinek z Grodziska do Opalenicy, który wycięto

Dworzec kolejowy Grodzisk Wlkp. 

w 2010 r. Pozostały i nieczynny przez ruch pasażerski odcinek na Kościan jest wykorzystywany przez stowarzyszenie GKD (Grodziskiej Kolei Drezynowej). 



Architektonicznie budynek dworca prezentuje się estetycznie. Gmina Grodzisk Wlkp. przejęła dworzec w styczniu 2014 wymieniając m. in okna oraz przeprowadzając niewielkie remonty elewacji. Obiekt dworca kolejowego bez wielkich zmian i modyfikacji istnieje już przeszło 100 lat.

Przejście podziemnie

Obecnie działają na nim 2 perony, które są połączone przejściem podziemnym. Podczas modernizacji linii kolejowej i peronów droga do ostatniego peronu nr 3 przez przejście podziemne została zamurowane (po prostu skrócono tunel). Pomimo zamkniętego dostępu od strony peronu poprzez siatkę - jest ona wyrwana. Co na dole nie trudno zgadnąć - jeszcze większy bałagan niż w przejściu "dostępnym" dla pasażerów.

Ławki pod wiatą. Duży plus!

Większość dnia czynna jest również poczekalnia oraz kasa biletowa. Podczas modernizacji linii kolejowej Luboń - Wolsztyn na peronach zainstalowano stylizowane początek XX w. wiaty z ławkami (foto powyżej),  - poprzednie ławki "zniknęły" z peronów pod koniec lat 90. Po modernizacji paradoksalnie perony wyglądają mniej estetycznie - zmienione zostało oświetlenie peronów 1 i 2, gdzie zainstalowano duże latarnie na betonowych słupach. Na 3 wciąż stoją stare latarnie "z kapeluszem", które kontrastują z resztą.

Blokada zjazdu. Nonsens!

Jednym z paradoksów w okolicy dworca jest zablokowany przez płotek wjazd dla niepełnosprawnych i wózków przy końcu peronu (przy przejeździe kolejowym). Ma ono utrudniać łatwy skrót przy zamniętych szlabanach? Nonsens. Ten komu zależy i tak przejdzie pod szlabanem. A niepełnosprawni? Rowery? Niech jadą naokoło...

Fotografie przy współpracy ze stroną: http://www.grodzisk.turystyka.pl/